శాస్త్ర విజ్ఞానము

ఇది తెలిసిన మిస్ రైలీ, హెడ్ మాస్టర్ తో మాట్లాడి, ఎక్కడో ఏదో పొరబాటు జరిగిందని ఒప్పించి, పిల్లలని విడిపిస్తుంది.

ఇంతకీ వాళ్లు చేసిన నేరం ఏంటని వాకబు చెయ్యగా విషయం తెలుస్తుంది. లాంచ్ జరిగిన ప్రదేశానికి పక్కనే అడవిలో ఓ పెద్ద అగ్ని ప్రమాదం జరుగుతుంది. దానికి కారణం హోమర్ నేస్తాలు లాంచ్ చేసిన రాకెట్టే అయ్యుంటుందని పోలీసులు భావిస్తారు. పైగా ఆ ప్రత్యేక లాంచ్ లో మాత్రం రాకెట్ ఎక్కడ పడిందో కనిపించదు. కనుక పోలీసుల అనుమానం బలపడుతుంది.

జరిగిన దానికి హోమర్ తండ్రి కొడుక్కి తల వాచేలా చివాట్లు పెడతాడు. రాయ్ లీ ని తన పెంపుడు తండ్రి చితకబాదుతుంటే హోమర్ తండ్రి వచ్చి కాపాడతాడు.

జరిగిన అవమానానికి రకెట్ కుర్రాళ్ల మనసు విరిగిపోతుంది. సైన్స్ పోటీకి వెళ్లే కలలన్నీ కరిగిపోతాయి. తమ లాంచ్ పాడ్ ని తగులబెట్టేస్తారు.



పరిస్థితులు ఇలా విషమంగా ఉండగా ఇది చాలదన్నట్టు ఒక రోజు గనిలో ప్రమాదం జరుగుతుంది. ఆ ప్రమాదంలో బైకోవ్స్కీ చనిపోతాడు. అతణ్ణి కాపేడే ప్రయత్నంలో హోమర్ తండ్రి గాయపడతాడు. ఒక కంటి చూపు పోవచ్చు అంటారు డాక్టర్లు. ఇక అతడు తాత్కాలికంగానైనా ఉద్యోగం చెయ్యలేని పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది.

పెద్ద కొడుకు జిమ్ తన కాలేజి చదువు మానుకుని గనిలో పని చేసి కుటుంబాన్ని పోషిస్తానంటాడు. కాని అమూల్యమైన కాలేజి చదువుని వొదులుకోవడం తెలివైన పని కాదని, అన్నయ్యకి బదులు తాను గనిలో పని చేస్తానని తమ్ముడు హోమర్ ముందుకొస్తాడు. కొడుకులు చేస్తున్న త్యాగానికి తల్లి కంటతడి పెట్టుకుంటుంది.

హోమర్ గని లో పని మొదలెడతాడు. అయిష్టంగానే మొదలుపెట్టినా త్వరలోనే పనిలో మంచి నైపుణ్యం సంపాదిస్తాడు. తండ్రి కూడా నెమ్మదిగా కోలుకుంటాడు. గనిలో తన చిన్న కొడుకు పని తీరు చూసి మురిసిపోతాడు. తండ్రిని మించిన కొడుకు అవుతాడని సంబరపడిపోతాడు.

ఈ సందర్భంలో ఓ సన్నివేశం ప్రేక్షకులని కదిలిస్తుంది. ఒక రోజు తెల్లవారే హోమర్ గనిలో పని మొదలుపెడతాడు. గని కార్మికుల యూనీఫామ్ లో, తల మీద లైటు గన హెల్మెట్ తో తోటి కార్మికులతో పాటు గనిలో లిఫ్ట్ లో కిందికి దిగుతూ ఓ సారి పైకి చూస్తాడు. పైన తారల మధ్యన తారలా స్పుట్నిక్ మెరుస్తూ వేగంగా కదలడం కనిపిస్తుంది. కిందికి కదులుతున్న లిఫ్ట్ లో అలా హోమర్ తన కలకి దూరం అవుతున్నట్టుగా చూపిస్తారు.



తండ్రి ఇప్పుడు పూర్తిగా కోలుకున్నాడు కనుక హోమర్ మల్ళీ హైస్కూల్ కి వెళ్ళి బడి చదువులు పూర్తి చేస్తే బావుంటుందని ఓ రోజు హోమర్ తల్లి సూచిస్తుంది. అప్పటికే మనసు విరిగిన హోమర్ ఇక బడి ముఖం చూసేదే లేదంటాడు.

అప్పుడు తల్లి మిస్ రైలీ కి అనారోగ్యంగా ఉందన్న వార్త చెప్తుంది. వెంటనే మిస్ రైలీని చూడడానికి వెళ్తాడు.

ఆమెకి హాడ్జ్ కిన్ వ్యాధి వచ్చిందని, ఇక రేపో మాపో అన్నట్టు పరిస్థితి ఉందని తెలిసి బాధపడతాడు హోమర్. అప్పుడు మిస్ రైలీ తనకు కూడా మరో విషయంలో బాధ ఉందంటుంది. ఆ నలుగురు కుర్రాళ్ళ విషయంలో ఆమె ఎన్నో ఆశలు పెట్టుకుందని, వాళ్లిలా తమ లక్ష్యాన్ని విస్మరించడం తన బాధగా ఉందంటుంది. ఓ టీచరుగా తను ఓడిపోయినట్టు అనిపిస్తోంది అంటుంది.



“చూడు హోమర్! జీవితంలో కొన్ని సార్లు ఒక్కొక్కరు ఒక్కోలా సలహా ఇస్తుంటారు. ఎవరేం చెప్పినా గుడ్డిగా వినకూడదు. నీ మనసు ఏం చెప్తుందో తెల్సుకుని దాని మాట విని నడచుకోవాలి”, అని సలహా ఇస్తుంది.

హోమర్ కి జ్ఞానోదయం అవుతుంది. వెంటనే సైన్స్ లో దిట్ట అయిన క్వెంటిన్ వద్దకి వెళ్తాడు. ఈ మధ్యన తను సొంతంగా చదువుకుని అర్థం చేసుకున్న రాకెట్ కి సంబంధించిన విషయాల గురించి క్వెంటిన్ తో చెప్తాడు.

ఇద్దరూ కలిసి వాళు పోగొట్టుకున్న రాకెట్ ఎక్కడ పడి ఉంటుందో శాస్త్రపరంగా లెక్కలు వేస్తారు.

ఆ లెక్క ప్రకారం మర్నాడు తమ ‘లాంచ్ పాడ్’ కి చుట్టుపక్కల అడవుల్లో గాలిస్తారు. సరిగ్గా వాళ్లు అంచనా వేసిన చోటే రాకెట్ పడి వుండడం తెలిసి సంబరపడతారు. అంటే అగ్ని ప్రమాదం వాళ్ల రాకెట్ వల్ల జరగలేదన్నమాట. వాళ్ళు నిరపరాధులు అన్నమాట.

వాళ్ళ నిరపరాధాన్ని నిరూపించుకోడానికి వెంటనే వాళ్ళ బడికి వెళ్తారు. మిస్ రైలీ క్లాసులోకి నలుగురినీ ఆహ్వానిస్తుంది. హోమర్ క్లాసులో తను, క్వెంటిన్ రాకెట్ ఎక్కడ పడిందో ఎలా లెక్కించిందీ వివరిస్తుంటే క్లాసులో పిల్లలంతా నోరెళ్లబెట్టుకుని చూస్తుంటారు. ఇంతలో ప్రిన్సిపాల్ కోపంగా క్లాసులోకి వస్తాడు. మిస్ రైలీ అడ్డుపడుతుంది. ఏం జరిగిందీ ప్రిన్సిపాలుకి ఏకరువు పెడుతుంది.

ఇంతలో పోలీసుల నుండి కూడా కొంత సమాచారం దొరుకుతుంది. అగ్ని ప్రమాదానికి కారణం ఆ పక్కనే ఉన్న ఓ ఎయిర్ ఫోర్స్ బేస్ నుండి ఎగిరి వచ్చిన ఓ aeronautical flare అని పోలీస్ వివరిస్తాడు.

దాంతో పిల్లల మీద నమ్మకం కుదిరిన ప్రిన్సిపాలు సైన్స్ పోటీ లో వాళ్ళు పాల్గొనడానికి ఒప్పుకుంటాడు.

ముందు జిల్లా పోటీలో గెలుస్తారు. ఇక జాతీయ పోటీకి వెళ్ళాలి.

నలుగురిలో ఒక్కరే వెళ్లే వీలు ఉండడంతో అందరూ హోమర్ ని పంపిస్తారు.

మొదటి రోజు బాగా గడుస్తుంది. హోమర్ ఇచ్చిన ప్రెజెంటేషన్ అందరినీ మెప్పిస్తుంది. వీళ్ల బృందానికి మొదటి బహుమతి ఖాయం అని జనం అనుకుంటుంటారు. కాని ఆ రాత్రి ప్రదర్శన శాలలో హోమర్ ప్రాజెక్ట్ సామగ్రిని ఎవరో దొంగలిస్తారు.

వెంటనే కోల్ వుడ్ కి ఫోన్ చేసి వార్త చెప్తాడు. కొడుక్కి ఈ పరిస్థితిలో ఎలాగైనా సహాయం చెయ్యాలని హోమర్ తల్లి తన భర్తకి గట్టిగా చెప్తుంది. భర్త ఒప్పుకుని తన ఫాక్టరీ లో కార్మికులని పురమాయించి ప్రాజెట్ నమూనాలు తయారు చెయ్యించి, మనిషిని ఇచ్చి సకాలంలో పంపుతాడు.

హోమర్ బృందానికి బంగారు పతకం దొరుకుతుంది.

విశ్వవిద్యాలయాల ప్రతినిధులు స్కాలర్షిప్ లు ఇవ్వడానికి ముందుకొస్తారు. ఆ కార్యక్రమానికి అధ్యక్షత వహించిన వాడు ఎవరో కాదు – వెర్నర్ ఫాన్ బ్రౌన్ ! ఆయన స్వయంగా వచ్చి హోమర్ కి అభినందనలు చెప్తాడు.

- - -

విజయుడై ఊరికి తిరిగొచ్చిన హోమర్ కి ఊరంతా ఘన స్వాగతం పలుకుతుంది.

రాకెట్ కుర్రాళ్లు మరొక్క సారి లాంచి ఏర్పాట్లు చేస్తారు.

ఊళ్ళో తమకి సహాపడ్డ వారందరికీ పేరు పేరునా కృతజ్ఞతలు చెప్తూ, వారందరికీ ఈ లాంచ్ అంకితం అని ప్రకటిస్తూ స్విచ్ నొక్కబోతుండగా ఎప్పుడూ లాంచ్ లకి రాని హోమర్ తండ్రి రంగప్రవేశం చేస్తాడు.

హోమర్ అభ్యర్థన మీదట తండ్రే స్విచ్ ఆన్ చేస్తాడు.

నిప్పులు చిమ్ముకుంటూ, మబ్బులు దాటుకుంటూ, నింగి అంచులు తాకాలని ఉబలాటపడుతూ ఆ రాకెట్ నిటారుగా పైకి దూసుకుపోతుంది. (ఈసారి అది ఎంత ఎత్తుకు పోతుందో ఓ పక్కన నించుని క్వెంటిన్ లెక్కలు వేసేస్తుంటాడు.)

రాకెట్ గమనాన్ని ఆశ్చర్యంగా చూసిన హోమర్ తండ్రి ఓ సారి అంతే ఆశ్చర్యంగా తన కొడుకు వైపు ఓ సారి గర్వంగా చూసుకుంటాడు.

అల్లంత దూరంలో ఊళ్ళో ఆసుపత్రిలో ఉన్న మైస్ రైలీ ఆకాశంలో కనిపించిన వెండిగీతను చూసుకుని మురిసిపోతుంది.

ఆ విధంగా ఓ చక్కని సైన్స్ ప్రాజెక్ట్ ఓ పేరు లేని కుగ్రామాన్ని సమూలంగా, శాశ్వతంగా మార్చేస్తుంది.

(సమాప్తం)

కాని ఈ సారి రాకెట్ దారి తప్పకుండా సూటిగా బాణంలా నింగి లోకి దూసుకుపోతుంది.

హోమర్ నేస్తాల సంతోషానికి హద్దుల్లేవు.

రాకెట్ లాంచ్ విజయవంతం అయిన వార్త ఊరంతా పొక్కుతుంది. ఆ వార్త బళ్లో కూడా సంచలనం సృష్టిస్తుంది.

ఒక్కసారిగా సైన్స్ ఫెయిర్ లో నెగ్గే అవకాశాలు పెరుగుతాయి. వాళ్ల సైన్స్ టీచరు మిస్ రైలీ బాగా ప్రోత్సహిస్తుంది. ‘ఎట్టి పరిస్థితుల్లో పోటీ చెయ్యడం మాత్రం మానుకోకండి. మీరు జాతీయ స్థాయిలో విజయం సాధిస్తే మీ జూనియర్లతో మీ గురించి గొప్పగా చెప్పుకుంటాను’ అంటుంది.



పిల్లలు నలుగురూ సైన్స్ పోటీకి సన్నాహాలు మొదలుపెడతారు.



ఆ రోజు హోమర్ పుట్టినరోజు. హోమర్ అమ్మ ఆ రోజు తను స్వయంగా కుట్టిన స్వెటర్ ఒకటి కొడుక్కి బహుమతిగా ఇస్తుంది. అంతకన్నా అపురూపమైన మరో బహుమతి కూడా అందుతుంది. తన లాంచ్ విజయవంతం అయిన సందర్భంలో వెర్నర్ ఫాన్ బ్రౌన్ నుండి అభినందనలు తెలుపుతూ ఉత్తరం వస్తుంది. అందులో ఫాన్ బ్రౌన్ పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు కూడా తెలుపుతాడు. హోమర్ సంతోషం ఆకాశాన్నంటుతుంది.

అలాంటి తరుణంలో హోమర్ తండ్రి గదిలోకి వస్తాడు. హోమర్ సైన్స్ పోటీలో పాల్గొంటున్న విషయం గురించి తల్లి తన భర్తతో చెప్తుంది. మొదట్నించీ ఈ రాకెట్ల పొడ గిట్టని తండ్రి వ్యతిరేకంగా మాట్లాడతాడు. తండ్రి కొడుకుల మధ్య మాట మాట పెరుగుతుంది.

హోమర్ కోపంగా ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపోతాడు.

వెళ్ళి మిస్ రైలీతో తన గోడు చెప్పుకుంటాడు. మిస్ రైలీ పుట్టిన రోజు బహుమానంగా ‘క్షిపణుల భౌతిక శాస్త్రం’ (missile physics) మీద ఓ పెద్ద పుస్తకం ఇస్తుంది. ఇది తను చదువుతున్న తరగతి కన్నా చాలా పై స్థాయికి చెందిన పుస్తకం అని, కాని ముందు ముందు ఈ స్థాయిలో పరిజ్ఞానం అవసరం అని చెప్తుంది.



మిస్ రైలీ ఈ నలుగురు పిల్లలని ప్రోత్సహిస్తున్న తీరు ఆ బడి హెడ్ మాస్టరు కి నచ్చదు.

‘ఎవడో నూటికొకడికి ఫుట్ బాల్ స్కాలర్షిప్ వస్తుంది. ఆ అదృష్టవంతుడు పై చదువులకి పొరుగూరికి వెళ్తాడు. తక్కిన వాళ్లందరి బతుకులు బొగ్గు గని లోనే తెల్లారబోతాయి.’ ఇదీ హెడ్ మాస్టరు సిద్ధాంతం. కనుక ‘పిల్లల మనసులో అనవసరమైన ఆశలు కలిగించొద్దు’ అని మిస్ రైలీ ని మందలిస్తాడు. మిస్ రైలీ వ్యతిరేకిస్తుంది. ‘వాళ్ళు ఈ మురికి కూపం లోంచి బయటపడడానికి ఓ టీచరుగా ఏదో ఒకటి చెయ్యకపోతే అసలు నాకు పిచ్చెక్కేలా వుంది’ అంటుంది.



ఇలా ఉండగా హోమర్ ఇంట్లో పరిస్థితులు మారతాయి. హోమర్ అన్న జిమ్ కి ఫుట్ బాల్ స్కాలర్షిప్ రాగా, పై చదువులకి పొరుగూరు వెళ్తాడు.



ఇలా ఉండగా హోమర్ నేస్తాలు మరో లాంచ్ కి సిద్ధం అవుతారు. ఈ సారి రాకెట్ విఫలం కాదన్న నమ్మకంతో ఊళ్లో వారిని లాంచ్ కి ఆహ్వానిస్తారు. హోమర్ తన తండ్రిని లాంచ్ రమ్మని పిలుస్తాడు.

‘తీరికలేదు …’ అని నసుగుతాడు తండ్రి.

‘అదే అన్నయ్య ఫుట్ బాల్ ఆడితే చూడడానికి తీరిక ఉంటుందేం?’ అంటూ నిష్టూరంగా మాట్లాడి వెళ్ళిపోతాడు హోమర్.

ఇంతలో గనిలో ఏదో ప్రమాదం జరిగిందని ఫోన్ వస్తే ఆదరాబాదరాగా వెళ్లిపోతాడు హోమర్ తండ్రి.

లాంచ్ చాలా ఘనంగా జరుగుతుంది. ఊరు ఊరంతా కదిలి వస్తుంది లాంచ్ ని చూడడానికి. కుర్రాళ్ల ప్రతిష్ట పెరిగిపోతుంది. ఆడపిల్లలు అభిమానులు అవుతారు! రాకెట్ ఎదురులేకుండా నీలాకాశంలోకి దూసుకుపోతుంది.

ఆ సంఘటన గురించి రాయడానికి ఓ స్థానిక పత్రికా విలేఖరి కూడా వస్తాడు.

మర్నాడు ఆ ముచ్చట అంతా దినపత్రికలో వస్తుంది. హోమర్ తరగతిలో ఓ చక్కని చుక్క ఆ దినపత్రిక ప్రతి ఒకటి తెచ్చి హోమర్ ని దాని మీద ఆటోగ్రాఫ్ చెయ్యమంటుంది.

ఇంతలో బళ్లోకి ఒక్కసారిగా కొంతమంది పోలీసులు ప్రత్యక్షమవుతారు. ‘ఇక్కడ హోమర్ అంటే ఎవరు?’ గద్దిస్తాడు పోలీస్ ఆఫీసర్.

హోమర్ కి, అతడి స్నేహితులకి బేడీలు వేసి బర బర లాక్కుపోతారు పోలీసులు.

(ఇంకా వుంది)

Image credits: http://www.mercury-rockets.com/Model_Rocket_Gallery.html

ఈ సారి మేలు జాతి స్టీలుతో చేసిన వాషర్ తో రాకెట్ తయారు చేసి లాంచ్ చేస్తారు.


దురదృష్టవశాత్తు ఈ సారి కూడా రాకెట్ దిక్కు తెన్ను లేకుండా ఎగిరి అర్థాంతరంగా పేలిపోతుంది.

ఈ సారి రాకెట్ నిర్మాణంలో మరో దోషాన్ని గుర్తిస్తాడు బోల్డెన్.

ఇంధనం మండినప్పుడు పుట్టే వేడి వాయువులు బయటికి వచ్చే సన్నని రంధ్రాన్ని నాజిల్ (nozzle) అంటారు. ఈ నాజిల్ ఇంతవరకు చేసిన రాకెట్లలో ఈ కింది చిత్రంలో (A) చూపించినట్టు ఉంటుంది. రాకెట్ లోపలి భాగం యొక్క వ్యాసం అర్థాంతరంగా నాజిల్ వద్ద సన్నబడుతుంది. అలా కాకుండా క్రమంగా సన్నబడాలని సూచిస్తాడు బోల్డెన్. దాన్నే tapered bore అంటారు (చిత్రం B). ఈ tapered bore గల నాజిల్ నే ‘ద లవాల్ నాజిల్’ (de Laval nozzle) అంటారు.


ఈ రకమైన మార్పులన్నీ చేసి మళ్లీ రాకెట్ తయారు చేస్తారు రాకెట్ కుర్రాళ్లు.

ఈ కొత్త రాకెట్ పేరు Auk-V.

రాకెట్ల పేరు మారినా తీరు మారలేదు. పెటేలుమని పేలిపోయే వాటి ధోరణి మారలేదు.

ఎన్ని వైఫల్యాలు జరిగినా నిరుత్సాహ పడకుండా మన రాకెట్ విక్రమార్కులు దోషం ఎక్కడుందో అర్థం చేసుకుంటూ, రాకెట్ రూపకల్పనని క్రమంగా సరిదిద్దుకుంటూ ఇంకా ఇంకా మేలైన రాకెట్లు రూపొందించుకుంటూ ముందుకు పోతారు.

ఇన్ని సరిదిద్దినా దోషం ఎక్కడుందబ్బా అని ఆలోచనలో పడతారు.



బహుశ రాకెట్ ఘనపరిమాణం మరీ తక్కువ కావడం వల్ల లోపల ఒత్తిడి పెరిగి పేలిపోతోందేమో. కనుక ఘనపరిమాణం పెంచడానికి గాను రాకెట్ పొడవు పెంచుతారు.

అయినా లాభం లేదు. మళ్లీ పేలిపోతుంది.

ఈ సారి క్వెంటిన్ ఓ దోషం గుర్తిస్తాడు. ఇంతవరకు తాము వాడిన ఇంధనం ‘పొడి ఇంధనం’ (solid propellant). పొడి ఇంధనం తో వచ్చిన చిక్కేంటంటే పదార్థంలో అక్కడక్కడ గాలిబుడగలు చిక్కుకుపోవచ్చు. మండుతున్న ఇంధనం ఈ గాలిబుడగని తాకగానే గాలి ఒక్కసారిగ విపరీతంగా వ్యాకోచించడం వల్ల విస్ఫోటం సంభవించవచ్చు. కనుక ఇంధనం ద్రవ రూపంలో ఉంటే మేలు.

అంటే ఇంధనానికి సరైన ద్రవాన్ని కలపాలి. అది మండే లక్షణం కలిగి ఉండాలి. పొడి ఇంధనంతో కలయిక వల్ల అది ముద్దగా, ఓ చూర్ణంలా తయారవ్వాలి. రాయ్ లీ పెట్రోల్ కలుపుదాం అంటాడు. మరింత స్థిరంగా ఉంటుందని హోమర్ ఆల్కహాల్ కలుపుదాం అంటాడు. అందరూ ఆల్కహాల్ కే ఒప్పుకుంటారు. ఇప్పుడు కల్తీలేని ఆల్కహాల్ సంపాదించాలి. ఎక్కడ దొరుకుతుందబ్బా అని హోమర్ ఆలోచనలో పడతాడు.

‘అదెంత పని?’ అన్నట్టుగా రాయ్ లీ చిరునవ్వు నవ్వుతాడు. రాయ్ లీ పెంపుడు తండ్రి తాగుబోతు. వాళ్ల ఇంట్లో కల్తీలేని ఆల్కహాల్ కేమీ కొదవ లేదు.

ఎలాగోలో ఆల్కహాల్ ని సంపాదించి, ద్రవ రూపంలో ఇంధనం తయారు చేస్తారు.

ఇప్పటికి రాకెట్ రూపకల్పనలో ఉన్న దోషాలన్నీ చక్కదిద్దబడినట్టే. ఈ సారి రాకెట్ పని చేస్తుందని నలుగురికీ నమ్మకం కుదురుతుంది.

మళ్లీ రాకెట్ తయారు చేసి లాంచ్ కి సిద్ధం అవుతారు.

ఈ సారి అనుకోకుండా లాంచ్ చూడడానికి కొంత మంది గ్రామస్థులు వస్తారు. హోమర్ అన్న జిమ్ కి హోమర్ తన నేస్తాలతో చేస్తున్న ప్రయోగాల మీద పెద్దగా నమ్మకం లేదు. చోద్యం చూడడానికి అన్నట్టు కొంత మంది గ్రామస్థులని వెనకేసుకుని లాంచ్ చూడడానికి వస్తాడు. విఫలమైన లాంచ్ కారణంగా అందరి ముందు హోమర్ పరువు పోతుందని అనుకుంటాడు.

(ఇంకా వుంది)

కొత్తగా నిర్మించిన లాంచ్ పాడ్ కి Cape Coalwood అని పేరు పెట్టుకుంటారు ‘రాకెట్ కుర్రాళ్లు.’


ఈ సారి ఇంధనంగా ఓ కొత్త మిశ్రమాన్ని వాడాలని అనుకుంటారు. పొటాషియమ్ క్లోరైడ్ ని పంచదారతో కలిపి వేడి చేస్తే మరింత శక్తిని వెలువరిస్తుందని క్వెంటిన్ ఎక్కడో కనుక్కుని హోమర్ తో చెప్తాడు.

ఇక రాకెట్ గొట్టానికి అడుగున వాషర్ ని వెల్డ్ చెయ్యాల్సి ఉంది. ఎప్పట్లాగే బైకోవ్స్కీ సహాయం అడుగుదాం అని వెళ్తారు. అయితే అంతలో ఒక ఎదురుదెబ్బ తగులుతుంది. వర్క్ షాప్ లో పని చేసే బైకోవ్స్కీ గనిలో పనికి మారిపోయాడని తెలుస్తుంది. హోమర్ తండ్రి కావాలనే అతణ్ణి బదిలీ చేశాడని అనుకుంటారు. కాని తీరా బైకోవ్స్కీ ని అడిగితే అలాంటిదేం లేదని, జీతం ఎక్కువ అని తనే కావాలని గనిలో పని వేయించుకున్నానని చెప్తాడు. ఇప్పుడిక వెల్డింగ్ లో సహాయపడలేనని కూడా చెప్తాడు. పోనీ తనకి వెల్డింగ్ నేర్పిస్తే ఇక ముందు ముందు తన సహాయం అవసరం ఉండదని అంటాడు హోమర్. అలాగే బైకోవ్స్కీ వద్ద కొంత వెల్డింగ్ నేర్చుకుని వాషర్ ని వెల్డ్ చేస్తారు.

ఇక రెండవ లాంచ్ కి రంగం సిద్ధం అయ్యింది. ఈ రాకెట్ కి Auk-II అని పేరు పెట్టారు.

ఈ సారి లాంచ్ చూడడానికి బోల్డెన్ అనే వ్యక్తి వస్తాడు. ఇతడు కూడా వర్క్ షాప్ లో పని చేస్తాడు.

అల్లంత దూరంలో బోల్డెన్ నించుని లాంచ్ చూస్తుంటాడు. దూరం నుండే ఓ తీగ ద్వారా వత్తి వెలిగించి కుర్రాళ్లు రాకెట్ ని గమనిస్తుంటారు. ముందు జయ్c మని అంతెత్తు లేస్తుంది కాని అంతలో పక్కకి తిరిగి ప్రేక్షకుల మీద దండెత్తుతుంది. కుర్రాళ్ళని విడిచిపెట్టి కొత్తగా వచ్చిన బోల్డెన్ దిశగా దూసుకొస్తుంటుంది. దాంతో హడలెత్తిన బోల్డెన్ పక్కకి గెంతి ప్రాణం కాపాడుకుంటాడు. రాకెట్ అల్లంత దూరంలో ఓ గుట్ట లోకి దూసుకుపోయి పెద్ద చప్పుడుతో పేలిపోతుంది.

అంతవరకు ఓ పెద్ద బండ వెనుక దాక్కున్న కుర్రాళ్లు నలుగురూ గుండెలు అరచేతిలో పట్టుకుని బయటికి వస్తారు. బోల్డెన్ కూడా దుమ్ము దులుపుకుని పైకి లేస్తాడు.

మృత్యు దేవతలా మీదికి దూసుకొస్తున్న ఆ రాకెట్ ని చూస్తుంటే రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం నాటి జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి అంటాడు. ఈ బోల్డెన్ ఆఫ్రికన్ – అమెరికన్ జాతికి చెందిన వాడు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో అమెరికా వాయు సేనలో ‘రెడ్ టెయిల్స్’ (Red Tails) అని పూర్తిగా ఆఫ్రికన్ – అమెరికన్ జాతికి చెందిన పైలట్లతో కూడుకున్న వైమానిక దళం ఒకటి వుండేది. బోల్డెన్ కి అందులో పైలట్ గా పని చేసిన అనుభవం వుంది.

అల్లంత దూరంలో మట్టిలో కూరుకుపోయి పొగలు కక్కుతున్న రాకెట్ ని పైకి తీసి చూస్తారు కుర్రాళ్లు నలుగురూ. దాని తీరుతెన్నులు చూసిన బోల్డెన్ కి సమస్య ఎక్కడుందో అర్థమవుతుంది.

ఇంధనం వేడికి కింద వెల్డ్ చేసిన వాషర్ బాగా కరిగిపోయింది. దాంతో జ్వాల సన్నని ధారగా రావడం మానేయడం వల్ల రాకెట్ దారితెన్ను లేకుండా కదులుతుంది.

జ్వాలకి అడ్డుగా వాషర్ ఉంటుంది కనుక అది బాగా వేడిని తట్టుకునే పదార్థం అయ్యుండాలి. అంటే మరింత మేలు జాతి స్టీలు వాడాలి. SAE 10-20 గ్రేడు స్టీలు తెమ్మంటాడు బోల్డెన్. (Society for Automotive Engineers (SAE) అనేది స్టీలు నాణ్యత యొక్క కొలమానాన్ని నిర్దేశించే ఓ సదస్సు.)

ఇప్పుడు ఈ రకం స్టీలు ఎక్కణ్ణుంచి తేవాలి? వాకబు చేస్తే రైలు పట్టాల్లో సరిగ్గా ఆరకమైన స్టీలే వాడతారని తెలుస్తుంది.

ఇకనేం? ఇరుగు పొరుగు ప్రాంతాలలో రైలు పట్టాల వేటలో పడతారు ఆ నలుగురూ!



బొగ్గు గని నుండి పైకి తీసిని బొగ్గుని దూర ప్రాంతాలకి సామాన్యంగా రైళ్ళలో రవాణా చేస్తారు. గనిలో ఒక భాగంలో పని పూర్తయినప్పుడు, ఆ భాగాన్ని పూడ్చేసి, అల్లంత దూరంలో మరో చోట తవ్వకం మొదలెడతారు. కనుక మొదటి భాగం నుండి బొగ్గు తీసుకుపోయే రైలు పట్టాలు నిరుపయోగంగా పడి వుంటాయి. అలా నిరుపయోగంగా ఉన్న రైలు పట్టాలు ఎక్కడున్నాయో కనుక్కుని కుర్రాళ్ళు అక్కడ ‘పని’ మొదలెడతారు. కష్టపడి రెండు పట్టాలని ఊడపీకి తాళ్లతో కట్టి పక్కకి ఈడుస్తారు. అంతలో అల్లంత దూరంలో ఓ రైలు కూత వినిపిస్తుంది. నలుగురికీ గుండె గుభేలు మంటుంది.



ఆదరాబాదరాగా పట్టాలు తిరిగి ముందు ఉన్నట్టు పెట్టబోతారు. కాని కొద్ది క్షణాలలో ఆ రైలు ఈ దారి వెంట రాబోతోంది. ఇక పరుగెత్తి రైలు ఆపడం తప్ప వేరే మార్గం లేదు. నలుగురూ చేతులు ఊపుతూ, అరుచుకుంటూ రైలు కూత వచ్చిన దారిన పరుగు అందుకుంటారు. అల్లంత దూరంలో పొగలు కక్కుతూ ఇంజిను కనిపిస్తుంది. ఇంకొంతలో వీళ్లని సమీపిస్తుందని అనుకుంటుండగా ఆ రైలు మరో రూట్ లో ఎటో వెళ్ళిపోతుంది. నలుగురూ ఓ సారి నిట్టూర్చి నీరసంగా ఆ పట్టాల మీదే చతికిలబడతారు.

ఈ కొత్తరకం స్టీలుతో చేసిన వాషర్ తో మరో రాకెట్ ని తయారు చేసి లాంచి సిద్ధం చేస్తారు.

(ఇంకా వుంది)

కొత్త రాకెట్ కి ‘ఔక్’ (AUK) అని ఓ చిత్రమైన పేరు కూడా పెడతారు. ‘ఔక్’ అంటే పెద్దగా ఎగరలేని ఓ పక్షి పేరు. నలుపు తెలుపు రంగులతో ఇవి చూడడానికి కొంచెం పెంగ్విన్ పక్షుల్లా ఉంటాయి. బాగా ఈదగలవు.


తాము చేసిన రాకెట్ ఆ మాత్రం ఎగిరితే చాలని రాజీ పడినట్టున్నారు కుర్రాళ్లు!



వత్తి అంటించగానే రాకెట్ చివ్వున పైకి లేస్తుంది. కాని సంబరం క్షణకాలమే! పైకి లేచిన రాకెట్ మనసు మార్చుకుని పక్కకి తిరిగి ఊరి మీద విరుచుకు పడుతుంది. మీదకి దూసుకొస్తున్న రాకెట్ ని చూసిన జనం చెంగు చెంగున గెంతి ప్రాణాలు కాపాడుకుంటుంటారు. అలా ఊరంతా జడిపించిన ఆ రాకెట్ చివరికి పోయి పోయి హోమర్ తండ్రి ఆఫీసు కిటికీ అద్దాలని ఛేదించుకుంటూ ఆ తండ్రి పాదాల చెంత వాలుతుంది!



హోమర్ తండ్రి దర్శనం చేసుకోడానికి పాపం ఆ రాకెట్ ఓ దుర్ముహూర్తాన్నే ఎంచుకుంది. ఆ సమయంలో బొగ్గు గనిలో పరిస్థితులు సంకటంగా ఉంటాయి. గని నుండి వచ్చే ఉత్పత్తులు తగ్గిపోతున్నాయని పై అధికారులు గని మూతవేసే పరిస్థితి వస్తోందని ఆ సమయంలో మిస్టర్ హికమ్ తో చర్చిస్తుంటారు. అలాంటి తరుణంలో ఈ హవాయి చువాయి గదిలోకి దూసుకు రావడం చూసి ఆయనకి చిర్రెత్తుతుంది. పైగా ఆ పని చేసింది స్వయంగా తన పుత్ర రత్నమే అని తెలియగానే అందరి ముందు కొడుకుని దులిపేస్తాడు. తనకి చెప్పకుండా దొంగతనంగా తన ఫాక్టరీలో టెక్నీషియన్ల సహాయం తీసుకుని వెల్డింగ్ చెయ్యించుకున్నందుకు “దొంగ” అని కూడా తిడతాడు. “మళ్లీ కంపెనీ పరిసరాల్లో ఈ ‘చెత్త’ తో కనిపిస్తే ఊరుకునేదే లేదు” అని గట్టిగా మందలిస్తాడు.

జరిగిన అవమానం భరించలేక హోమర్ ఇంటి కెళ్ళి వాళ్ల అమ్మతో ఫిర్యాదు చేస్తాడు. “అందరి ముందు దొంగ అని తిట్టాడమ్మా!” అంటూ శోకాలు పెడతాడు. “అసలైనా ఆ గని ఆయనకి ఏం ఇచ్చిందని? ఊపిరితిత్తుల్లో ఇంత పెద్ద నల్లని మచ్చ తప్ప,” అంటూ నిష్టూరంగా మాట్లాడతాడు. అప్పుడే ఇంట్ళోకి వస్తున్న తండ్రికి ఈ మాటలు విని ఒళ్ళు మండిపోతుంది. పిల్లలు సేకరించిన ‘రాకెట్ సరంజామా’ అంతా తీసి బయటపడేస్తాడు.

ఈ విషయం హోమర్ నేస్తాలకి తెలుస్తుంది. ముగ్గురూ నీరుగారి పోతారు. వీళ్లు రాకెట్ ప్రయోగాలు చేస్తున్నారని తెలియగానే బడిలో చిన్న సంచలనం బయల్దేరుతుంది. ప్రయోగం విజయవంతం అయితే జాతీయ స్థాయిలో ‘science fair’ లో పాల్గొనచ్చని మిస్ రైలీ అని ఓ టీచరు ప్రోత్సహిస్తుంది. ఈవిడకి ఈ పిల్లలు అంటే చాలా ఇష్టం. ముఖ్యంగా హోమర్ పెద్దయ్యాక మంచి ప్రయోజకుడు అవుతాడని ఆమెకి గట్టి నమ్మకం. ఈ ఆశలు, అవకాశాలు గంగపాలు అయినందుకు పిల్లలు నలుగురూ డీలా పడిపోతారు.

పల్లెకి దూరంగా అడవిలో ఈ విషయం గురించి మాట్లాడుకుంటూ నలుగురూ తచ్చాడుతుంటారు. ఇంతలో హోమర్ కి ఓ ఆలోచన వస్తుంది. తన తండ్రి అసలు రాకెట్ తో ప్రయోగాలు చేసుకోమన్లేదు. కంపెనీ పరిసరాలలో చెయ్యొద్దన్నాడు అంతే. కనుక కంపెనీ సరిహద్దుల బయట ఎక్కడైనా మళ్లీ ప్రయోగాలు కొనసాగిద్దాం అంటాడు. తక్కిన ముగ్గురూ ముందు ఒప్పుకోరు. కంపెనీ పరిసరాలకి అవతలికి అంటే గ్రామం నుండి ఎనిమిది మైళ్ళు నడవాలి. జరిగే పని కాదంటారు.

అప్పుడు హోమర్ అంటాడు – “చూడండి! ఈ ఊళ్లో పుట్టిన దౌర్భాగ్యానికి మనందరి జీవితాలు ఆ బొగ్గు గనిలోనే తెల్లారబోతున్నాయి. లేక లేక ఓ మంచి అవకాశం దొరికింది. జాతీయ స్థాయిలో సైన్స్ ఫెయిర్ పోటీలో నెగ్గితే మనకి స్కాలర్షిప్ లు వస్తాయి. పై చదువులకి మంచి విశ్వవిద్యాలయాకి వెళ్ళొచ్చు. ఈ అవకాశం వొదులుకుంటే ఓ చీకటి కూపమే గతి. కొంచెం దూరదృష్టితో ఆలోచించండి. ఈ అవకాశం వొదులుకోవద్దు. ఇది తప్ప మనకి వేరే దారి లేదు.”

ముగ్గురు పిల్లలూ ఒప్పుకుంటారు. గ్రామానికి ఎనిమిది మైళ్ళ దూరంలో ‘స్నేక్ రూట్’ (Snakeroot) అనే ప్రదేశానికి వెళ్ళి చూస్తారు. అక్కడో విశాలమైన మైదానం కనిపిస్తుంది. ఆ ప్రాంతం అంతా పూర్తిగా నిర్జనంగా ఉంటుంది. నలుగురికీ ఆ ప్రాంతం బాగా నచ్చుతుంది. అక్కడో ‘లాంచ్ పాడ్’ నిర్మించాలని నిశ్చయించుకుంటారు.



రాకెట్ కి వత్తి అంటించాక ఊరంగా వెళ్లి దాక్కోవడానికి ఓ బంకర్ లాంటిది నిర్మించాలని అనుకుంటారు. అందుకు కావలసిన సరంజామా కోసం దండుకునే కార్యక్రమంలో పడతారు. గ్రామస్థులు తలా ఒక రకంగా సహాపడతారు. కలప, మేకులు, రేకులు ఇలా ఎంతో సరంజామా ఉచితంగా అందుతుంది.



కాని బంకర్ కి పునాది వెయ్యడానికి కొంచెం సిమెంట్ కావాలి. హోమర్ తండ్రి ఫాక్టరీలో చాలా సిమెంట్ ఉంటుంది. తిడతాడని తెలిసినా గత్యంతరం లేక వెళ్ళి కొంచెం సిమెంట్ కావాలని తండ్రిని అడుగుతాడు –

“ఇంకా మీరు రాకెట్లతో ఆ పిచ్చి పిచ్చి ప్రయోగాలు మానలేదు అన్నమాట!” తండ్రి కాస్త కోపంగా అడుగుతాడు.

“కంపెనీ పరిసరాల్లో వద్దన్నారు అంతే. స్నేక్ రూట్ మీ కంపెనీకి చెందదుగా?”

“అంటే ఎనిమిది మైళ్ళు నడిచి వెళ్తారన్నమాట?”

“అవును నాన్నా,” తలవంచుకుని అంటాడు హోమర్.

“నాకు తెలియక అడుగాను హోమర్. ఒక్క విషయం చెప్పు. ఆ వెర్నర్ వాన్ బ్రౌన్, అతడి జర్మను పటాలం అంతా అక్కడ ఏం పొడిచేస్తున్నారంటావ్? నన్నడిగితే ఈ రాకెట్ల గోల అంతా ఓ పెద్ద ‘స్టంట్’ తప్ప మరింకేమీ లేదంటాను.”

“అంతరిక్ష పోటీలో రష్యన్ల కన్నా ముందు ఉండడం మీకు వట్టి ‘స్టంట్’ లాగా కనిపిస్తోందా నాన్నా?”

“కాక మరింకేంటి? కొత్తలో ఏదో సంబరం. నాలుగు రోజులు పోతే ముచ్చట తీరిపోతుంది. అప్పుడు ఆ మొత్తం జర్మన్ ముఠాని ఇంటికి పంపించేస్తారు. అప్పుడు అంతా ఈ పిచ్చి వేషాలు మానేసి అసలు సిసలైన ఉద్యోగాలు వెతుక్కోవాలి.”

“అంటే బొగ్గుగనిలో అనా మీ ఉద్దేశం?”

“ఇదుగో చూడు హోమర్! మనం తీసే బొగ్గు వల్ల స్టీలు ఉత్పత్తి సాధ్యం అవుతుంది. స్టీలు ఉత్పత్తి పడిపోతే అసలు దేశమే పడిపోతుంది. నీ బుర్రలో ఓ బఠాణీ అంత మెదడు ఉన్నా ఈ విషయం అర్థం అవుతుంది అనుకుంటాను. వెళ్ళవతలకి,” అని కసురుతాడు. హోమర్ కోపంగా వెళ్ళిపోబోతుంటే వెనక్కి పిలిచి తండ్రి అంటాడు – “ ఈ మధ్య ఇక్కడ ఓ చిన్న రోడ్డు వేశారు. కొంచెం సిమెంట్ మిగిలి ఉండాలి. వర్షంలో కొద్దిగా తడిసి ఉండోచ్చు. నీకేమైనా పనికొస్తుందంటే తెప్పిస్తాను,” అంటాడు.

“థాంక్స్ నాన్నా” అని కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుని బయటికి నడుస్తాడు హోమర్. బయటి వాళ్ల మాటెలా వున్నా ఈ విషయంలో తన తండ్రి కాస్తంత ప్రోత్సహించినా చాలు తనకి కొండంత బలం వచ్చినట్టు ఉంటుంది.

లాంచ్ పాడ్ నిర్మాణానికి కావలసిన సరంజామా ఇప్పుడు అమరింది. ఇక లాంచ్ చెయ్యడమే తరువాయి.

(ఇంకా వుంది)

ఆకాశంలో స్పుట్నిక్ ని చూసిన దగ్గర్నుండి హోమర్ మనసు మనసులో లేదు. తనతో మరిద్దరు నేస్తాలు కూడా వచ్చారు. చూశారు. కాని కాసేపట్లోనే ఆ విషయం గురించి మర్చిపోయారు. హోమర్ మనసులో మాత్రం ఏదో ఆలోచన దొలిచేస్తోంది.

ఆ రాత్రి హోమర్ ఇంట్లో వాళ్లంతా భోజనం చేస్తున్న సన్నివేశం. హోమర్ తండ్రి పేరు కూడా హోమరే! పూర్తి పేరు హోమర్ హికమ్. అంటే కొడుకు పేరు హోమర్ హికమ్ (జూనియర్) అన్నమాట. మిస్టర్ హికమ్ ఆ గ్రామంలోని బొగ్గు గనికి మేనేజరు. పని పట్ల అపారమైన చిత్తశుద్ధి గల, గొప్ప నిజాయితీ గల వ్యక్తి. అయితే ఈయనకి బొగ్గుగనే లోకం. తన పిల్లలు కూడా పెద్దయ్యాక బొగ్గుగనిలో పని చేస్తారని కలలు కంటుంటాడు. హోమర్ ఇతడికి చిన్న కొడుకు. పెద్ద కొడుకు పేరు జిమ్. ఇతగాడిది ఫుట్ బాల్ లో అందె వేసిన కాలు! కనుక కాలేజి స్కాలర్షిప్ వచ్చే అవకాశాలు ఉన్నాయి. కాని చిన్న కొడుకైన హోమర్ విషయంలోనే తల్లిదండ్రులకి కొంచెం చింత. ఎందుకంటే మనవాడికి ఫుట్ బాల్ ఆట్టే అబ్బలేదు.

భోజనం దగ్గర అందరూ జిమ్ కి ఫుట్ బాల్ స్కాలర్షిప్ తప్పకుండా వస్తుందని, కాలేజికి వెళ్ళి పెద్ద చదువులు చదువుకుంటాడని ఉత్సహంగా మట్లాడుకుంటుంటారు. వాళ్ల ఉత్సాహాన్ని భంగపరుస్తూ ఉన్నట్టుండి హోమర్ బిగ్గరగా అంటాడు – “ఎలాగైనా ఓ రాకెట్ నిర్మిస్తాను!”



మర్నాడు బడిలో హోమర్ తన నేస్తాలకి తన ఆలోచన గురించి చెప్తాడు. హోమర్ కి ఇద్దరు దోస్తులు. ఒకడి పేరు రాయ్ లీ. ఇతగాడి తండ్రి బొగ్గు గని ప్రమాదంలో మరణిస్తాడు. పెంపుడు తండ్రి పెంచుకుంటుంటాడు. అయితే పెంపుడు తండ్రి కిరాతకుడు. తాగొచ్చి రోజూ కొడుకుని చావబాదుతూ ఉంటాడు. రెండవ మిత్రుడు షర్మాన్ ఓ డెల్. ఇతగాడి తండ్రి కూడా బొగ్గు గనిలో ప్రమాదంలో పోయిన వాడే.



అయితే ఇద్దరికీ రాకెట్ గురించి పెద్దగా తెలీదు. మొత్తం మీద ముగ్గురికీ రాకెట్ గురించి ఒకే మోతాదులో తెలుసని ముగ్గురికీ అర్థమవుతుంది. మరేం చెయ్యాలి?

ఓం ప్రథమంగా చిన్న ప్రయోగం చేస్తారు. ఎక్కడో కొన్ని ‘దీపావళి’ పటాసుల లాంటి 30 పటాసులు సంపాదించి, అందులోని మందుగుండు తీసి, ఓ గొట్టంలోకి దట్టించి చిన్న రాకెట్ లాంటిది తయారు చేస్తారు. దాన్ని హోమర్ ఇంటి పెరట్లో, కంచె మీద కూర్చోబట్టి వత్తి అంటిస్తారు. ముగ్గురూ మెడలు సారించి ఎంత ఎత్తుకు పోతుందో నని ఆత్రంగా చూస్తుండగా ఓ పెద్ద చప్పుడు వినిపిస్తుంది. ముగ్గురూ ఆ పేలుడికి వెల్లకిలా పడతారు. దెబ్బకి కళ్లు బైర్లు కమ్ముతాయి. లోపలి నుండి హోమర్ తల్లి ఎల్సీ ఆదుర్దాగా పరుగెత్తుకుని బయటికి వస్తుంది.

పరిస్థితి చూసి, విషయం అర్థమై “ఒరేయ్! రాకెట్లతో ఆడుకోమన్నా గాని, ప్రాణాల మీదికి తెచ్చుకో మన్లేదు” అని ముగ్గుర్నీ దులిపేస్తుంది.

ఉత్సాహంగా చేసిన ఈ ప్రథమ రాకెట్ ప్రయోగం అలా ‘తుస్సు’ మన్నందుకు హోమర్ విచారపడతాడు.



ఒక పక్క ఈ బాల రాకెట్ శాస్త్రవేత్తల పాట్లు ఇలా ఉంటే, ఇంచుమించు అదే కాలంలో నాసాలో ఫాన్ బ్రౌన్ గారు పంపిన రాకెట్లు కూడా ఇలాగే కూలిపోతుంటాయి. వాన్గార్డ్ (Vanguard) రాకెట్ విఫలమవుతుంది.

ఏకలవ్య శిష్యుడిలా హోమర్ తన బాధంతా వెళ్లగక్కుకుంటూ వెర్నర్ ఫాన్ బ్రౌన్ కి విఫలమైన తన ప్రయత్నం గురించి ఉత్తరం రాస్తాడు. అలాగే అదే ఉత్తరంలో విఫలమైన వాన్ గార్డ్ రాకెట్ గురించి సంతాపం కూడా వ్యక్తం చేస్తాడు.



మరి ప్రాణాపాయం లేకుండా రాకెట్ ని తయారు చెయ్యడం ఎలా? సరైన పద్ధతి ఏంటో కచ్చితంగా కనుక్కుని చెయ్యాలి. తలతిక్క ప్రయోగాలు చేస్తే గాల్లోకి లేచేది రాకెట్ కాదు. మరి ఎవరిని అడగాలబ్బా అని మిత్రులు ముగ్గురూ తలలు పట్టుకుంటారు.



వీళ్ల బళ్లో విడ్డూరం శాల్తీ ఒకడు ఉంటాడు. ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా ఓ మూల కూర్చునే ఒంటరి పురుగు. వీడో పుస్తకాల పురుగు కూడా. వీడి పేరు క్వెంటిన్ విల్సన్. సైన్స్ లో తన తోటి నేస్తాల కన్నా ఎంతో పరిజ్ఞానం ఉన్నవాడు.



మర్నాడు స్కూల్ కాంటీన్ లో ఓ మూల ఒక్కడే కూర్చుని తింటున్న క్వెంటిన్ ని సమీపించి హోమర్ మాట కలపబోతాడు. హోమ్ వర్క్ కాపీ కొట్టాలని చూస్తున్నాడేమో నని సందేహించి, కుదరదంటాడు క్వెంటిన్. కాని హోమర్ రాకెట్ విషయం అడుగుతాడు.



క్వెంటిన్ రాకెట్ల గురించి తనలి తెలిసినదంతా ఏకరువు పెట్టుకొస్తాడు. క్రీ.శ. 1000 లో చైనా వాళ్లు మొదట రాకెట్లు కనుక్కున్నారంటూ రాకెట్ల చరిత్ర చెప్పుకొస్తాడు. తన వద్ద ఉన్న ‘సైంటిఫిక్ అమెరికన్’ పత్రికలో ఓ వ్యాసం తెచ్చి చూపిస్తాడు. అందులో రాకెట్ ఎలా తయారు చెయ్యాలో వివరంగా ఉంటుంది.



వ్యాసం చదివాక పిల్లలు ముగ్గిరికీ రాకెట్ నిర్మాణం గురించి కొన్ని ప్రాథమిక విషయాలు అర్థమవుతాయి. రాకెట్ ఇంధనంలో ముఖ్య అంశాలు పొటాషియమ్ క్లోరేట్, మరియు సల్ఫర్. ఈ రెండు పదార్థాలు ఎక్కడో సంపాదిస్తారు. అలాగే రాకెట్ దేహానికి ఓ లోహపు గొట్టం తెచ్చి దాన్ని సరైన పొడవుకి కోస్తారు. ఆ గొట్టానికి ఒక కొసలో చిన్న టోపీ లాంటి మూత పెడతారు. అవతలి కొసలో ఇంధనం మండగా పుట్టే జ్వాలలు బయటికి పోడానికి ఓ సన్నని ద్వారం ఏర్పాటు చెయ్యాలి. అంటే గొట్టాన్ని ఇంచుమించు మూస్తూ ఓ వాషర్ ని తెచ్చి అక్కడ వెల్డింగ్ (welding) చెయ్యాలి.



కుర్రాళ్ళు ముగ్గురికీ మరి వెల్డింగ్ రాదు. కనుక హోమర్ తన తండ్రి వద్ద పని చేసే ఇసాక్ బైకోవ్స్కీ అనే ఓ ఉద్యోగి సహాయం అడుగుతాడు. కంపెనీ సరంజామా ఉపయోగించి పిల్లలకి సాయం చేశాడని తెలుస్తే హోమర్ తండ్రి మండిపడతాడని బైకోవ్స్కీ కి బాగా తెలుసు. అయినా పిల్లల ఉత్సాహం చూసి వాళ్ళు అడిగినట్టే గొట్టానికి ఒక కొసలో వాషర్ వెల్డ్ చేసి ఇస్తాడు. ఇప్పుడు రాకెట్ దేహం సిద్ధం అయ్యింది. అందులో అంతకు ముందు తయారు చేసిన మందుగుండు పొడి బాగా దట్టించి మళ్లీ ప్రయోగానికి సిద్ధం అవుతారు.



మళ్లీ రాకెట్ ని హోమర్ ఇంటి కంచె మీద ప్రతిష్టించి వత్తి అంటించడానికి ఆయత్తం అవుతారు.

(ఇంకా వుంది)